INFORMACJE

Rynek Lotniczy

Linie Lotnicze

Porty Lotnicze

Samoloty

Drony

Dostawcy Usług

Prawo

Turystyka

BRANŻA

Nawigacja powietrzna

Innowacje & Technologie

Personalne

Rozmowy PRTL.pl

Komentarz tygodnia

Aviation Breakfast

Polski Klub Lotniczy

Przegląd prasy

INNE

Księgarnia

Szkolenia i konferencje

Studenckie koła i org. lotnicze

Znajdź pracę

Katalog firm

Przydatne linki

REKLAMA





Partnerzy portalu



Language selection


English Deutsch French Russian

Artykuły


Alitalia jako fiasko systemu kontroli pomocy publicznej?

Jakub Kociubiński, 2018-11-14
     

W czerwcu tego roku Komisja Europejska (KE) działając na podstawie skargi IAG, Adria i Ryanaira (później Włochy same zgłosiły pomoc) zdecydowała się wszcząć postepowanie wyjaśniające w sprawie możliwości udzielenia niedozwolonej pomocy państwa dla Alitalii. Jest to siódma sprawa dotycząca wsparcia przy użyciu publicznych środków dla flagowego włoskiego przewoźnika (sprawy C54/1996; C2/2005; C26/2008; N318/2002; N279/2004; N510/2008; SA.48171). Żadna inna linia lotnicza nie była beneficjentem tylu wysiłków pomocowych. Następny w kolejce pod względem liczby adresowanych do niego planów pomocowych Olympic, którego już dawno nie ma na rynku, otrzymał wsparcie dwa razy. Mimo wszystkich tych prób, które każdorazowo rzecz jasna wykorzystywały pieniądze podatników, przewoźnik dalej jest „pod kreską” i brak jest realistycznych perspektyw osiągniecia długoterminowej równowagi finansowej. Patrząc na tę sagę z udziałem Alitalii z perspektywy prawa pomocy publicznej pojawia się pytanie o skuteczność systemu, którego jednym z celów jest niedopuszczenie do sytuacji ciągłego pompowania publicznych pieniędzy w nierentowne przedsiębiorstwa.

 

Pierwotnie przedsiębiorstwo Alitalia – Linee Aeree Italiane powstało w 1947 roku i po liberalizacji sektora pod koniec lat dziewięćdziesiątych nie było w stanie poradzić sobie na rynku zmuszając władze włoskie do udzielania pomocy publicznej. Pierwsze dokapitalizowanie miało miejsce w 1997 roku (Dz. Urz. UE z 1997 r., L 322/44), następne w 2001 (Dz. Urz. UE z 2001 r., L 271/28 uchylona przez Sąd i wydana ponownie) a rok później KE zaaprobowała plan restrukturyzacji przedsiębiorstwa (powtórzone wcześniejsze rozstrzygnięcie Dz. Urz. z 2002 r., C 239/2).

 

Kiedy uruchamiane były wspomniane środki pomocowe nie istniały jeszcze żadne wytyczne dotyczące pomocy w transporcie lotniczym ani wytyczne dotyczące pomocy ratunkowej i restrukturyzacyjnej. Pomoc oceniana była bezpośrednio na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c TFUE (wtedy był to art. 87 TWE). Przepis stanowi, że „Za zgodną z rynkiem wewnętrznym może zostać uznana (…) pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem”. Takie ogólne sformułowanie umożliwia Komisji Europejskiej w zasadzie dowolne decydowanie w kwestii dopuszczalności wsparcia. Z resztą owa ogólnikowość przepisu, która powodowała, że jego stosowanie było zupełnie nieprzewidywalne jest jednym z powodów, dlaczego w kolejnych latach powstała seria wytycznych określająca i konkretyzująca zasady jego stosowania. Wytyczne same w sobie nie tworzą praw i obowiązków, nie są bezpośrednio źródłem prawa, natomiast określają w jaki sposób (wskazując przesłanki, warunki etc.) Komisja będzie stosować ów przepis. Stanowią więc pewne samozobowiązanie instytucji wydającej.

 

 

Pełna treść opracowania dostępna jest w 

Linie Lotnicze / Publikacje

 

 

 

Tagi:

Alitalia | Finanse | Komisja Europejska | pomoc publiczna


powrót


Aby otrzymać dostęp do komentowania artykułów musisz się zalogować.

LOGIN

HASŁO




Jeżeli nie masz jeszcze konta, załóż je teraz

Rejestracja


Komentarze do tego artykułu:

REKLAMA


REKLAMA



Informacje EKES



REKLAMA


Giełda transportowa
Clicktrans.pl







Home | O nas | Polityka prywatności | Korzystanie z serwisu | Reklama w portalu | Kontakt | Mapa strony